Een groot deel van de beroemde videoclip van Michael Jacksons Thriller is opgenomen in een donkere buitenwijk in Los Angeles. Afgelopen zaterdagavond was het ook prima mogelijk een thriller te schieten in een donkere wijk in Goirle, aan De Schietberg om precies te zijn. En dat ruim vóór Goirle Griezelt. De herenteams GHV-1 en Swift-2 trakteerden de bezoekers namelijk op een avond vol spanning.
Na het kampioenschap van vorig seizoen speelt GHV dit seizoen in de eerste klasse. En Swift uit Helmond kwam vorig jaar op visite. GHV speelt wel vaker tegen een team van Swift en dat zijn meestal pittige maar faire ontmoetingen. Er was weinig reden om aan te nemen dat het nu anders zou worden.
GHV begon aanvallend sterk. Het wat gehavende ensemble van trainer-coach Paul Timmermans creëerde veel kansen. En maakte die ook af, wat natuurlijk mooi meegenomen is. Maar ook Swift wist het netje aardig te vinden. Na één helft vermakelijk handbal stond er 14-10 op het bord.
Luuk Dinjens met een R. Kellytje: hij gelooft dat hij kan vliegen. Hij kán het trouwens ook, bewijst hij hier.
Handdoeken
Swift voelde er weinig voor om voortijdig de handdoek in de ring te werpen. Wel kwam er met enige regelmaat een handdoek binnen de lijnen om na een duikpartij het zweet van de vloer te drogen, want het ging er stevig op in De Wissel. Swift dichtte de kloof en kwam soms zelfs op voorsprong. Tot aan de laatste minuut bleef het een nek-aan-nekrace. Met nog een handvol tellen op de klok, bij een stand van 28-28, had GHV balbezit. De jonge opbouwer Tom van den Hout schoot en scoorde, maar werd geduwd en de uitstekende arbiter Toine Brok had al gefloten. Geen treffer maar een strafbal: dé ultieme kans op de overwinning.
Tom van den Hout neemt het Helmondse doel onder vuur.
With legs wide open
Als een routinier eiste de 19-jarige Tom van den Hout de bal op. “Ik had er al drie genomen: twee raak, één mis. Maar ik had er alle vertrouwen in. In zulke momenten moet je jezelf blijven en dat deed ik ook. De coach riep me nog even. Hij vroeg: ‘Ga je hem scoren?’ ‘Tuurlijk’, antwoordde ik.” Ik ging klaarstaan en keek naar de keeper. Zijn benen stonden wijd. Normaal weet ik pas na het fluitsignaal waar ik ga schieten, maar dit keer wist ik het al: door zijn benen.”
Hieronder de allesbeslissende strafworp van Tom:
Dat was de juiste keuze. Met 29-28 ging GHV respectievelijk de kleedkamer en kantine in. Met zes punten uit drie wedstrijden hebben de Goirlenaren de maximale score en daar mocht best een klein glaasje bier op gedronken worden. Gelukkig stonden onder meer de lieftallige Joke en Linda achter de toog.
PSV was een maatje te groot
Eerder op de avonden speelde ook het hoogste damesteam van GHV-1 tegen een opponent uit Zuidoost-Brabant: PSV uit Eindhoven. Dat treffen was iets minder spannend. GHV bood goed weerstand, maar de bezoeksters waren gewoonweg te snel, scherp en sterk, en meedogenloos in de omschakeling. Dat GHV tegen zo’n sterke tegenstander 28 keer wist te scoren, is eigenlijk best indrukwekkend. PSV stelde daar ook een veelvoud van 14 tegenover, namelijk 42 treffers. Allesbehalve een schande.
Viènne de Jong wil op doel schieten. Haar tegenstander is daar niet van gediend.
Platte kar in Eindhoven?
GHV staat nog keurig in de subtop. En PSV? Grote kans dat zij op de platte kar eindigen. Maar die mogen ze zelf regelen. Daar hebben ze in Eindhoven best ervaring mee.